Köpeğimin tasması koptu, bildiğin ip bağladım hayvana öyle geziyoruz

yapacak bisey yok, hayat bu

sular kesik, duş alamıyorum

Tuvalet kagidi bitti kakami yaparken

amk alttakinin üstüne dert de yok ama bizim ki de dert be, sevdiğim kızı vermediler.

babam öldükten sonra evi satmak zorunda kaldık. eşyaları topladık, bir kutu çıktı. içinde benim ilkokuldan liseye bütün karnelerim varmış. adam saklamış. hayatı boyunca bana bundan bir kere bile bahsetmedi, tek kelime. kutu şimdi benim evde duruyor, açamıyorum. taşınırken en son onu koydum arabaya, en öne koydum.

abim borç istedi, verdim. sonra bir daha istedi, verdim. şimdi aramıyor. parayı istemiyorum artık, abimi istiyorum

üniversiteyi bitirdim. iki yıl oldu. hâlâ babamın dükkânında duruyorum ve müşteriler bana "sen mi bakacaksın buraya artık" diye soruyor, babam gülüyor, ben de gülüyorum, sonra akşam eve gidip yatağa uzanınca gülmüyorum

40 yaşındayım, hâlâ annemin evinde kalıyorum, kirayı ben ödüyorum ama hâlâ misafir gibiyim

3 senedir aynı arkadaş grubundayım ve fark ettim ki bana sadece biri lazım olduğunda yazılıyor. bu ay kimse yazmadı, demek ki kimsenin bir şeyi lazım olmadı

doğum günümde kimse aramadı. akşam kendime pasta aldım. tek kişilik pasta diye bir şey yokmuş, 6 kişilik aldım

düğüne çağırdılar, gittim, takıyı taktım. sonra fotoğrafları paylaştılar. hiçbirinde yokum. 200 fotoğraf var, hiçbirinde

zam geldi. market de zam yaptı. kira da. sonuçta aynı yerdeyim ama şimdi zam almış biri olarak aynı yerdeyim, bu daha sinir bozucu

eve girer girmez "yine mi bu suratla geldin"

kirayı 3 gün geciktirdim diye ev sahibi apartman grubuna yazdı

okullar açılıyor

maaş yattı. 4 saat durdu.

2 poşetle çıktım. 3 kere sıçtı.